10 juni, 2016

Ondergedompeld in de Ieperse binnen- en buitengordel

Na de debacles van hevige zondvloed over ons klein Belgenland, is er eindelijk mooi weer op komst. Zowaar krijgt de weerman gelijk, dinsdagochtend piept een hemelse zon boven de Ieperse horizon. Net buiten de stadsrand zet wandelclub de Spiegelstappers haar wandeling Ieper Binnenste Buiten op. Drie keurige wandellussen langs de mooiste en groenrijkste plekjes staan er op til.




De Ieperse wandelclub richt zich bovenal naar mensen met een beperking en maakt deel uit van de vzw Werkgroep Vorming en Actie. Eenmaal per maand tracht de kleine wandelgroep ergens een wandeltocht in de buurt mee te pikken.  We stappen vandaag voor het goede doel, te meer de opbrengsten integraal gaan naar talrijke projecten binnen de vzw.

Verstrengeld tussen het groen

De organisator toont meteen zijn goede intenties. Pas de startlocatie verlaten en we stappen meteen het Hoornwerkpark op. Gelegen op een kleine heuvel, vormde deze locatie ooit de kwetsbare rand van Ieper.  Toen Zonnekoning Lodewijk XIV de stad veroverde, gaf hij opdracht aan Vauban om deze verdedigingsgordel te versterken met een Hoornwerk. Thans neemt de natuur opnieuw de bovenhand. De wandelpaden leiden kriskras door het natuurpark grotendeels aangeplant met streekeigen bomen en struiken. De ondergrondse kazematten verstrengeld tussen het groen blijven achter als stille getuige van een woelige geschiedenis.  Boven het groen tekenen zich de smaragden torens van de Ieperse binnenstad af. De ouverture is er alvast eentje om je vingers van af te likken. Het geheel mondt keurig uit aan Poterne voetgangersbrug, de Ieperse vestingen weerspiegelen zich in het bijna roerloze water. De Poternetrap, een onderdeel van de verdedigingsgordel laat ons uitlopen op een stuk Vestingsroute. Van ver ontwaar je reeds de imposante Menenpoort, de herdenkingspoort van waaruit de Britse troepen vier jaar lang naar het front trokken. De naam van 54.896 militairen van het Gemenebest die vóór 15 augustus 1917 gesneuveld zijn aan het front staan gegrift op de muren.


De even groenrijke Wieltjesgracht zorgt ervoor dat we de binnenstad definitief achter ons laten. Oorspronkelijk was het riviertje met de naam Ipre of Iepere bedeeld, dat zou betekenen rivier met iepen. De iepen zijn door de jaren heen vervangen door statige notelaars. De bloei is net achter de rug, in de herfst wordt het terug noten kraken. Maar laat het eerst maar zomeren. De wandellus volgt duidelijk de buitenrand, als we een tweede stuk langs de Ieperlee lopen. Finaal monden we uit aan het vernieuwde stationsplein en het cultuurcentrum met de toepasselijke naam “ Het Perron “.  Het Colaertpark, in de volksmond stations park genaamd is eveneens keurig gerenoveerd. Midden het park ontwaren we een fontein, deze werd door de Franse stad Le Touquet Paris Plage aan Ieper geschonken.


Met de Boterplas krijgen we andermaal een stuk Ieperse vestingen voorgeschoteld. Op de wallen ontwaren we twee Britse Moir bunkers die in 1918 werden gebouwd uit vrees voor een Duitse aanval. Aan de overkant ligt het kruitmagazijn. De vestingen van Ieper zijn de best bewaarde van ons land. Je vertoeft er te midden een rustige en vredige natuuroase. Het is ooit anders geweest, de vestingen hebben immers een zeer woelige geschiedenis achter de rug. Het verhaal begint in de tiende eeuw, toen de stad ontstond aan de Ieperlee.  Op de Majoorgracht laten we ons poëtisch onderdompelen langs de talrijke schilderachtige plekjes die deze oude Vaubanvesting te bieden heeft.  Vangen kort een glimp op van de Rijselpoort, waarna de Kasteelgracht ons feilloos afzet op het eindpunt van deze eerste rondje.


Flaneren langs de historische binnenstad

Tijdens de tweede wandelkronkel staat de historische binnenstad centraal. Vatten aan via de sportterreinen, waarna een verend graspad met uitkijk op de vestingmuur van de Kasteelgracht ons voor de tweede maal naar de Poternebrug brengt.  Meteen de aanzet van een grondige verkenning van alle historische en toeristische bezienswaardigheden die Ieper rijk is. Een snoer van rustige binnenstraten voorbij de Kazematten en de Sint-Jacobskerk vormt de aanvang. Alras gaat het richting Grote Markt met zijn imposante Lakenhalle, Belfort, Gerechtsgebouw en talrijke middeleeuws aandoende herenhuizen. Badend in de schaduw van het kleine Astridpark vangen we een glimp op van de Sint-Maartenskathedraal. Even vlug gunt een privé doortrek van het verzorgingstehuis Wielewaal ons een kort groen intermezzo.  Flaneren verder langs het gekende hotel Ariane en de veemarkt. Nemen een halve bocht links waarbij we nu wel het innige Astridpark worden ingedropt. Vanop de Leet etaleert zich de Sint-Maartenskathedraal majestueus. Laten ons kort meeslepen door de drukte van de Boterstraat en de Neermarkt. Waarna de Vismarkt en Minnehuisje voorlopig een halt toeroepen aan de stadsverkenning. Een statige kastanje dreef laat ons uitdeinen op de binnenzijde van de Majoorgracht. Vergapen ons tussen het groen door aan de kruidentuin en een klein dierenpark met geitjes, konijntjes en allerlei pluimvee. Onderweg verhalen talrijke infopanelen de Ieperse geschiedenis. Doorheen al die jaren en eeuwen ontwikkelde zich hier een unieke en boeiende biotoop, even gevarieerd als het vestinglandschap zelf. Onvoorstelbaar hoeveel leven er wel zit op de muren, in de grachten, oevers, gras- en houtkanten.

Een trits van kleine steegjes

De Majoorgracht laat ons uitlopen ter hoogte van het Ramparts Cemetery Lille Gate.  Ondanks de herinnering aan de gruwel van vier jaar Groote Oorlog, vormt de Britse begraafplaats een der mooiste plekjes langs de vestingen. Samen met de 197 gesneuvelde soldaten kijken we neer op het roerloze water en de historische Rijselpoort.  Trekken met een passage langs het stedelijke museum opnieuw de Ieperse binnenstad in. Een trits van kleine steegjes loodst ons recht op de 12de eeuws Sint-Pieterskerk en een rust in het trefpunt “ Bi Nus “, de thuisbasis van de Spiegelstappers.  Er rest nog anderhalve kilometer tot de eindmeet, aanschouwen een laatste maal het frêle kantwerk van de Ieperse torens. Vervolgen langs brouwerij de Kazematten, waarna we aansluiten met de vorige lus tot de finish.


Heerlijk zicht op het Iepers gezichtsveld

Ook de derde wandellus lijkt aanlokkelijk. Met eyecatchers Zillebeke vijver en de Verdronken Weiden is de keuze vlug gemaakt. Het kaarsrechte fietspad wijst de richting aan van eerstgenoemde. Beide natuurplekjes vormen een drinkwaterspaarbekken voor de Ieperse bevolking. Ronden de grote waterplas van Zillebeke, waarna we ter hoogte van een keurige bed- en breakfast kopje onder gaan in de “Verdronken Weiden”.  In de winter kan het hier inderdaad nogal eens onder water komen te staan, maar vandaag is onze vrees ongegrond. Het verende graspad gunt ons andermaal een heerlijk zicht op het Ieperse gezichtsveld. De Verdronken Weide werd ingericht om overstromingen van de stad Ieper te vermijden, waarbij het geheel door de Groendienst van Ieper en de afdeling Natuur werd uitgebouwd tot een enig natuur- en vogelparadijs. Vanop de hoge dijkberm krijg je een enig zicht op de groene biotoop en kan je je vanuit een kijkhut naar hartenlust verstarren aan een overvloed van watervogels. We vervolgen onze trek langs de bloemrijke hooilanden en het ogenschijnlijk ‘rommelig’ landschap alwaar schapen en runderen grazen tot aan een moerasbosje alwaar reuzenpaardenstaart weelderig tiert.  Monden voor de derde keer uit ter hoogte van de Rijselpoort.  Zonder erg, want de Spiegelstappers bezorgde ons vandaag een dot van een binnenste en buitenste wandeling langs de mooiste plekjes van de kattenstad.  

@ Tekst & Foto's Stefaan Bailleur


  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten